(J.G. – Witosza – Grodna – Cieplice Śl. Zdr.) – 31.01.2016 r.

Kolejna wycieczka szkoleniowa, tym razem na 2 szczyty leżące okolicach Jeleniej Góry (Staniszowa i Marczyc) – Witoszę (484 m.) oraz Grodną (506 m.). Kiedyś przed laty próbowałem zdobyć samotnie Witoszę, ale niestety się wycofałem nieopodal szczytu. To była moja pierwsza wędrówka, w której samotnie brałem udział. Dlatego też cieszyłem się, że wreszcie dotrę na ten szczyt. Wycieczkę zaczęliśmy od przyglądnięcia się Wzgórzu Kościuszki w J.G. Tam znajduję się m.in. Muzeum Karkonoskie oraz stojące na jego terenie interesujące pomniki:

Muzeum Karkonoskie - pomnik na 120 - lecie RGV

Muzeum Karkonoskie – pomnik na 120 – lecie RGV

Muzeum Karkonoskie - Kolumna na cześć burmistrza J.G. Schonaua

Muzeum Karkonoskie – Kolumna na cześć burmistrza J.G. Schonaua

Idąc dalej docieramy do pozostałościach po miejskiej szubienicy, na samym szczycie wzgórza.

Wzgórze Kościuszki - pozostałości szubienicy

Wzgórze Kościuszki – pozostałości szubienicy

Schodząc ze szczytu wzgórza udajemy się jeszcze obejrzeć obelisk upamiętniające żonę burmistrza Schonaua, która to zapoczątkowała zalesianie tego terenu.

Wzgórze Kościuszki - obelisk na cześć żony Schonaua

Wzgórze Kościuszki – obelisk na cześć żony Schonaua

Ostatnią atrakcją na Wzgórzu Kościuszki jest „Przekrój geologiczny przez Sudety Zachodnie”, prezentujący budowę geologiczną poszczególnych części Sudetów Zachodnich właśnie.

Wzgórze Kościuszki - Przekrój geologiczny przez Sudety Zachodnie

Wzgórze Kościuszki – „Przekrój geologiczny przez Sudety Zachodnie”

Po opuszczeniu przez nas Wzgórza Kościuszki udajemy się w stronę osiedla Czarne, aby przyjrzeć się z bliska i posłuchać historii tamtejszego „Dworu Czarne”. Mamy nadzieje, że w przyszłości odzyska swój blask. We wnętrzu dworu podziwiamy m.in. studnie oraz ścienne malowidła.

"Dwór Czarne"

„Dwór Czarne”

"Dwór Czarne" - Studnia

„Dwór Czarne” – Studnia

"Dwór Czarne" - renesansowe malowidła

„Dwór Czarne” – renesansowe malowidła

We wsi Czarne odwiedzamy jeszcze Kościół św. Judy Tadeusza, apotem udajemy się już bezpośrednio na szczyt Witoszy (484 m.). I jak to bywa na samym szczycie – mocno wieje, przez co odczuwalna temperatura jest niższa. Jakoś sobie z tym radzimy. Dowiadujemy się, że kiedyś stał tu pomnik cesarza Bismarcka i dlatego też ten szczyt był nazywany kiedyś Bismarck. Teraz po pomniku pozostał tylko cokół.

Autor na szczycie Witosza (484 m.)

Autor na szczycie Witosza (484 m.)

Cokół - jako pozostałość po pomniku Bismarcka

Cokół – jako pozostałość po pomniku Bismarcka

Witosza (484 m.) jest znana nie tylko z postacią Bismarcka. Również na zboczach tego szczytu znajdują się groty (jaskinie), w których podobno miał przepowiadać przyszłość jeden z pustelników – Hans Richman.

Jedna z jaskiń (grota) na zboczach Witoszy

Jedna z jaskiń (grot) na zboczach Witoszy

Druga z jaskiń (grot) na zboczach Witoszy

Druga z jaskiń (grot) na zboczach Witoszy

Teraz udajemy się na dół, do Staniszowa, gdzie docieramy do terenu Kościóła pw. Przemienienia Pańskiego. Tam podziwiamy kilka epitafii oraz neogotycki portal.

Epitafium przy Kościele pw. Przemienienia Pańskiego w Staniszowie

Epitafium przy Kościele pw. Przemienienia Pańskiego w Staniszowie

Neogotycki portal Kościoła pw. Przemienienia Pańskiego w Staniszowie

Neogotycki portal Kościoła pw. Przemienienia Pańskiego w Staniszowie

Ze Staniszowa powędrowaliśmy do ostatniego naszego celu w tym dniu, czyli na Grodną (506 m.). Na samym szczycie znajdują sie ruiny Zamku ks. Henryka von Reuus. Zastaliśmy tam niedokończone schody, co świadczy o odbudowywaniu punktu widokowego. Bardzo piękna inicjatywa. Nic tylko czekać, aż nowy punkt widokowy będzie otwarty.

Grodna (506 m.) - Ruiny zamku ks. Henryka von Reuss

Grodna (506 m.) – Ruiny zamku ks. Henryka von Reuss

Teraz pozostało nam już tylko zejście przez Marczyce do Cieplic na autobus. Jednak jeszcze przed zejście odwiedziliśmy pobliski punkt widokowy, z którego mogliśmy podziwiać piękny widok na m.in. zbiornik wody „Sosnówka”.

Zbiornik wody "Sosnówka"

Zbiornik wody „Sosnówka”

Będąc w Marczycach warto pójść 50 – 100 m. dalej niż skręt w prawo do Cieplic, by zobaczyć 2 krzyże pokutne, znajdujące się w tym miejscu.

Marczyce - Krzyż pokutny (pojednania) nr 1

Marczyce – Krzyż pokutny (pojednania) nr 1

 Marczyce - Krzyż pokutny (pojednania) nr 2

Marczyce – Krzyż pokutny (pojednania) nr 2

Po zobaczeniu krzyży pokutnych zeszliśmy na autobus do Cieplic i odjechaliśmy zmęczeni do domów.

Reklamy