(Jakuszyce – Rozdroże pod Cichą Równią – Jagnięcy Jar – Hala Izerska – Orle – Jakuszyce) – 25.09.2016 r.

Po mniej więcej roku czasu udaje mi się powrócić w Góry Izerskie. Dokładnie 09 września 2015 r. zdobywałem najwyższy szczyt tego pasma – Wysoką Kopę (1126 m n. p. m.). Tym razem wycieczka była zaplanowana w innej części Gór Izerskich, a jej głównym celem odwiedzenie „Chatki Górzystów” na Hali Izerskiej.

Wycieczkę rozpoczęliśmy na Przełęczy Szklarskiej (886 m n. p. m.) oddzielającej Góry Izerskie od Karkonoszy. W jej pobliżu znajduję się stacja kolejowa Szklarska Poręba – Jakuszyce, będąca zarazem najwyżej położoną stacją kolejową w Polsce (kilkadziesiąt metrów wyżej niż stacja w Zakopanym). Z początku dnia nie było szczególnie zbyt ciepło, ale z drugiej strony spodziewałem się zimniejszego poranka. Spokojnie można było chodzić w bluzie polarowej (bez kurtki). Na Przełęczy Szklarskiej (886 m n. p. m.) powitały nas motylki, które fruwały sobie nad nami i wspólnie z nimi uczyliśmy się topografii Gór Izerskich.

Motyl na mapie terenowej na Przełęczy Szklarskiej (886 m n. p. m.)

Motyl na mapie terenowej na Przełęczy Szklarskiej (886 m n. p. m.)

Z Przełęczy Szklarskiej (886 m n. p. m.) udaliśmy się Górnym Duktem Końskiej Jamy (zielony szlak) na Rozdroże pod Cichą Równią (943 m n. p. m.). Górny Dukt Końskiej Jamy w przeciwieństwie do Dolnego Duktu Końskiej Jamy nie jest wyasfaltowany, a przez to wygodniejszy do podchodzenia. Dopiero pod koniec oba Dukty łączą się i razem dochodzą na Rozdroże pod Cichą Równią (943 m n. p. m.). Tam musimy pozbyć się polarów, ponieważ Słońce zaczyna dawać o sobie znać. Robimy sobie krótki odpoczynek na drugie śniadanie. Z Rozdroża patrząc w kierunku południowo – wschodnim możemy dostrzec Przekaźnik RTV na Śnieżnych Kotłach. Po przerwie ruszamy dalej, tym razem Konną Ścieżką (niebieski szlak), a naszym celem jest Jagnięcy Jar.

Widok z Rozdroża pod Cichą Równią (943 m n. p. m.) na Śnieżne Kotły

Widok z Rozdroża pod Cichą Równią (943 m n. p. m.) na Śnieżne Kotły

Rozdroże pod Cichą Równią (943 m n. p. m.)

Rozdroże pod Cichą Równią (943 m n. p. m.)

W pewnym momencie przy Końskiej Ścieżce widzimy głaz, a na nim napis: „Wyrobiska złotodajnego kwarcu XIII – XV w.”. To oznacza, że w okolicy kiedyś znajdowano trochę cennego kruszcu. Oczywiście wiąże się to z eksploracją górniczą Walonów itp.

Wyrobiska złotodajnego kwarcu XIII - XV w. - na Końskiej Ścieżce (głaz)

Wyrobiska złotodajnego kwarcu XIII – XV w. – na Końskiej Ścieżce (głaz)

Dalej opuszczamy niebieski szlak i idziemy prosto drogą aż naszym oczom ukazuję się Jagnięcy Jar. Jest to zalesiony wąwóz, którego głębokość dochodzi do 10 m. (wg innych źródeł do 20 m.). Moim zdaniem jego głębokość zdecydowanie przekracza 10 metrów. Na zdjęciu poniżej to co nie jest drzewami, to właśnie Jagnięcy Jar.

Jagnięcy Jar

Jagnięcy Jar

A nad nim widać drewnianą kapliczkę. Jeszcze tylko przechodzimy mostem nad Jagnięcym Potokiem i znajdujemy się przy niej. Została wzniesiona w 90. rocznicę powstania Lasów Państwowych dla upamiętnienia trudów odbudowy lasów w Sudetach. Jak wiadomo lasy sudeckie ucierpiały m.in. przez kwaśne deszcze padające na wskutek zanieczyszczeń z jeleniogórskiej „Celwizkozy”. Robimy również tutaj krótką przerwę.

Kapliczka nad Jagnięcym Jarem (3)

Kapliczka nad Jagnięcym Jarem

Kawałek dalej wkraczamy na żółty szlak, a dokładniej na jego odcinek zwany „Siną Drogą”. Po pokonaniu ok. 2,3 km wkraczamy na „Halę Izerską”. Jesteśmy też na terenie Rezerwatu Przyrody „Torfowiska Doliny Izery”. Kiedyś tutaj istniała osada górska Gross – Iser, w której znajdowały się m.in. budy pasterskie, młyn wodny oraz szkoły: stara i nowa. Obecnie w budynku nowej szkoły znajduję się bardzo znane schronisko „Chatka Górzystów”. Gdy weszliśmy do środka okazało się, że są ogromne kolejki do bufetu. Zapewne większość gości chciało spróbować specjału schroniska, czyli naleśników z jagodami. Ciekawostką jest to, że schronisko nie obsługuje ludzi zmotoryzowanych, co świadczy o tym, że stawia ono na prawdziwych turystów, a nie na masowy ruch „turystów – bogaczy”. Swoją postawą i położeniem schronisko jest jedyne w swoim rodzaju. Trzeba to ocenić na „+”.

''Chatka Górzystów''

”Chatka Górzystów”

Hala Izerska

Hala Izerska

Trzeba również dodać, ze tego dnia było naprawdę dużo turystów na rowerach. Góry Izerskie zimą przyciągają narciarzy na biegówkach, a latem właśnie rowerzystów.

Po odpoczynku i najedzeniu się specjałami „Chatki Górzystów” udajemy się na czerwony szlak, przez który przebiega fragment Ścieżki Dydaktycznej „Model Układu Słonecznego”. Jest to bardzo fajna gratka dla astronomów i fizyków. Otóż co pewną odległość pojawiają się głazy z tablicami oznaczającymi dany obiekt z Układu Słonecznego (planety, gwiazdy). Co ciekawe. Cały Układ Słoneczny został ukazany w skali 1:1 000 000 000 (1 miliarda). W skali tej pokazana została odległość miedzy obiektami oraz wielkość tych obiektów. Przed wycieczką zakładałem sobie, że sfotografuję wszystkie obiekty, które będę pojawiać się na mojej drodze. Niestety przeoczyłem gdzieś planetę Mars 😦 .

Neptun - tablica

Neptun – tablica

Kawałek dalej od Neptuna, po lewej stronie widać ruiny dawnego młyna wodnego w Gross – Iser.

Ruiny dawnego młyna w d. osadzie Gross Iser

Ruiny dawnego młyna w d. osadzie Gross – Iser

W końcu też dołącza do nas główna rzeka tego obszaru, czyli Izera. Idziemy kawałek z nią mijając póżniej kolejne elementy Układy Słonecznego, aż docieramy do schroniska „Orle”. Ady Kawałek przed nim znajduję się początek Układu Słonecznego, czyli Słońce wraz z dużym gnomonem.

Izera - rzeka

Izera – rzeka

Słońce z gnomonem

Słońce z gnomonem

Schronisko ''Orle''

Schronisko ”Orle”

Przy schronisku robimy sobie ostatnią dzisiaj przerwę, a później dalej czerwonym szlakiem idziemy szybkim tempem, aby zdążyć na wcześniejszy pociąg. Docieramy  do miejsca startu, czyli na Przełęcz Szklarską (886 m n. p. m.) przed planowanym przyjazdem pociągu i szczęśliwi zdążenia na niego kończymy naszą wycieczkę.

Przełęcz Szklarska (886 m n. p. m.)

Przełęcz Szklarska (886 m n. p. m.)

Reklamy