Adršpach – 05.06.2016 r.

W niedziele 05 czerwca zaplanowana była wycieczka do jednego ze Skalnych Miast w Sudetach, a mianowicie do „Adršpašsko – Teplickich Skał”. Właściwie to za cel obraliśmy sobie jedną z połów tego miasta – część Adršpašską.

Wyruszyliśmy więc spod głównego kompleksu parkingów w Adršpachu w kierunku wejścia do Skalnego Miasta. Tam oczywiście wstęp jest płatny, lecz na szczęście nie zbyt drogi. Po wejściu do tego kompleksu powoli zaczynamy czuć ten wyjątkowy klimat. W końcu ten rezerwat posiada wybitnej klasy walory przyrodnicze – formy skalne zbudowane z piaskowca górno kredowego, o fantazyjnych kształtach. Idąc prosto po wejściu do rezerwatu docieramy do tzw. Piaskowni (Zalany kamieniołom). Jest to sztucznie utworzone jeziorko w miejsce kamieniołomu, z którego wydobywano kiedyś miejscowy piaskowiec. Ma ono ładną, zielonkawą barwę. Bardzo fajnie odbijają się w jego tafli okoliczne formy skalne.

Zalany kamieniołom (Piskovna)

Zalany kamieniołom (Piskovna)

Idziemy dalej obok Piaskowni a naszym oczom ukazuję się skała z wyraźnymi nazwiskami na niej. To wbrew pozorom nie jest akt wandalizmu a pozostałość po pracy zawodowych malarzy XIX – XX wieku. Otóż kiedyś za opłatą można było pozostawić pamiątkę w postaci namalowanego farbą na skale swojego nazwiska. Malunek ten wykonywała specjalnie do tego wyznaczona osoba. No cóż, takie kiedyś były rzemiosła.

Skała z podpisami sławnych ludzi (''wandalizm historyczny'')

Skała z podpisami znanych ludzi (”wandalizm historyczny”)

Po kolejnych pokonanych metrach docieramy do pierwszej, nazwanej w rezerwacie skały. Warto dodać, że w tym rezerwacie znajduję się ok. 1000 form skalnych, a około 200 z nich posiada jakąś nazwę. Nasza pierwsza nazwana skała zowie się „Dzban”, ponieważ swoim kształtem przypomina taki dzbanek z uchem.

''Dzban''

”Dzban”

Na następnych metrach naszej dalszej drogi mijamy skałę o nazwie „Fotel Teściowej”, a dalej naszym oczom ukazuję się jeden z symboli tego rezerwatu, czyli skała o nazwie „Głowa Cukru” (Homole cukru). Należy ona do bardzo ciekawego przykładu wietrzenia piaskowca. Działanie erozji wietrznej oraz wilgotnego powietrza sprawiło, że owa skała ma mniejszy obwód w swojej podstawie, niż powyżej niej (np. na jej wierzchołku). Przez swój kształt nazywana jest również odwróconym kręglem, bądź bałwankiem. Jej wysokość to 52 metry a waga to aż 40 ton.

''Głowa cukru'' (Homole cukru)

”Głowa cukru” (Homole cukru)

Idąc dalej warto wspomnieć o kolejnych formach skalnych o fantazyjnych kształtach. Pierwszą z nich są „Organy”. Za nimi zobaczymy „Przyłbice” a tuż obok „Rękawicę”.

''Organy''

”Organy”

''Przyłbica''

”Przyłbica”

''Rękawica''

”Rękawica”

Po obejrzeniu tych form skalnych przed nami ukazuję się tzw. „Brama Gotycka”. Jest to dawne, pierwsze wejście do Skalnego Miasta. Z wyglądu przypomina portal w stylu gotyckim, choć brakuję mu kilku detali z tego stylu np. archiwolty.

''Brama Gotycka''

”Brama Gotycka”

Dalej przechodzimy przez „Słoniowy Rynek”, aż docieramy do skały „Ząb” (Zub). Na niej widnieje wykuty napis języku niemieckim oraz tablica z zaznaczoną grubą, poziomą kreską. Pokazuję ona poziom wody, który był tutaj 23.06.1844 r. podczas wielkiej powodzi.

Tablica pamiątkowa po powodzi 23.06.1844 r. z zaznaczeniem poziomu wody - na skale ''Ząb''

Tablica pamiątkowa po powodzi 23.06.1844 r. z zaznaczeniem poziomu wody – na skale ”Ząb”

Od jakiegoś czasu poruszamy się miejscami po kładce nad rzeką. A w niej gdy się dobrze przyjrzeć możemy dostrzec jej mieszkańców – pstrągi.

Pstrąg w Rzerzichovym Potoku

Pstrąg w Rzerzichovym Potoku

Kolejną ciekawą skałką na naszej trasie jest „Gromowy Kamień” z wykutymi na nim rysunkami. Upamiętnia on historię, w której dwóch Anglików postanowiło obejrzeć warunki burzowe podczas pobytu w Skalnym Mieście. Gdy doczekali się takich warunków zaczęli obserwację. Wtem tuż obok nich trafił piorun, który dokonał oberwania się właśnie „Gromowego Kamienia”. Dwóch Anglików bardzo przerażonych, uciekli rano stamtąd ledwo uchodząc z życiem.

''Gromowy Kamień''

”Gromowy Kamień”

Dalej docieramy do wiaty przy „Małym Wodospadzie”. Następie idziemy do „Małej Panoramy” gdzie podziwiamy kolejne formacje skalne. Przy drodze prowadzącej do Skalnego Jeziorka skręcamy w lewo i docieramy do popiersia słynnego, niemieckiego poety Johanna Wolfganga Goethego. Popiersie i tablica powyżej go upamiętnia pobyt poety w tym miejscu w 1790 roku.

Popiersie J.W. Goethego z tablicą pamiątkową dokumentującą jego odwiedziny 31.08.1790 r.

Popiersie J.W. Goethego z tablicą pamiątkową dokumentującą jego odwiedziny 31.08.1790 r.

Od popiersia warto iść dalej w prawo do skalnej jaskini, gdzie zobaczymy „Wielki wodospad”. Na pierwszy rzut oka nie wydaję się zbyt wielki, lecz wystarczy głośno wykrzyczeć magiczne zaklęcie brzmiące: „Karkonoszu, daj nam wody”, aby ujrzeć jego prawdziwą potęgę :).

''Wielki wodospad'' przed wypowiedzeniem zaklęcia

”Wielki wodospad” przed wypowiedzeniem zaklęcia

''Wielki wodospad'' po wypowiedzeniu zaklęcia

”Wielki wodospad” po wypowiedzeniu zaklęcia

Po zobaczeniu tak ciekawej atrakcji wracamy kawałek pod kasę do popłynięcia łódką. Kupujemy bilety i idziemy na krótki rejs. Niektórzy uważają, że płynięcie łódką po Skalnym Jeziorze jest stratą czasu i pieniędzy, ponieważ flisak opowiada tylko jakieś głupie kawały. Ja jednak gorąco polecam taki rejs, ponieważ poczucie humoru owego flisaka jest naprawdę świetnie i można sobie zdecydowanie poprawić nastrój. Podczas płynięcia łodzią możemy dostrzec ciekawe obiekt ustawione specjalnie dla turystów. Wśród nich możemy podziwiać np. „Rękę topielca” oraz Komin z Titanica”. Mówią, że „Ręka Topielca” należy do aktora grającego główną rolę właśnie w filmie „Titanic” – Leonarda DiCaprio.

Łódka - na Skalnym Jeziorku (Jezirko)

Łódka – na Skalnym Jeziorku (Jezirko)

''Ręka topielca'' i ''Komin Titanica'' - w ''Skalnym Jeziorku''

”Ręka topielca” i ”Komin Titanica” – w ”Skalnym Jeziorku”

Po rejsie łódką idziemy dalej, aż ukazuję nam się skała – symbol tego Skalnego Miasta, czyli „Kochankowie” (Milenci). Jest to najwyższa formacja skalna w tym rezerwacie. Mierzy aż 103 metry (niektóre opracowania podają, że 100 metrów).

''Kochankowie'' (''Milenci'') - najwyższa forma skalna w Adršpaskich Skałach - 103 m.

”Kochankowie” (”Milenci”) – najwyższa forma skalna w Adršpaskich Skałach – 103 m.

Dalej odbijamy kawałek z głównej trasy i docieramy do kapliczki upamiętniającej czeskich wspinaczy. Jak wiadomo wspinaczka jest bardzo ryzykownym rodzajem turystyki aktywnej, jednak dającym ogrom radości i frajdy.

Kaplica upamiętnająca czeskich wspinaczy

Kaplica upamiętniająca czeskich wspinaczy

Po chwili pokory przy kaplicy idziemy dalej na główną trasę. Po pokonywaniu kolejnych schodów co jakiś czas ukazują nam się coraz to kolejne widoki na formację skalne. I w końcu też pokazują nam się dwie potężne, znane formacje skalne – „Starosta” i „Starościna”. Tutaj też czeka nas mała niespodzianka. Otóż jesteśmy świadkami udanej wspinaczki na szczyt „Starosty”. Oczywiście gratulujemy wspinaczom bijąc im gromkie brawa za dokonanie tego wyczynu. W takich chwilach człowiek chciałby się zamienić miejscami z oglądanymi zdobywcami tej skały i samemu dokonać czegoś takiego. Eh, może kiedyś 🙂 .

''Starosta'' i Starościna''

”Starosta” i Starościna”

Wspinaczka na ''Starostę''

Wspinaczka na ”Starostę”

Powoli już opuszczamy tą część Skalnego Miasta. Przechodzimy przez szeroki na 50 cm wąwóz skalny „Mysią Dziurę”.

Wąski wąwóz ''Mysia Dziura''

Wąski wąwóz ”Mysia Dziura”

Wracamy na główne parkingi kompleksu i robimy sobie 1 h przerwę. Po odpoczynku zmieniamy kierunek marszu. Naszym drugim celem tego dnia jest punkt widokowy Krzizovy Vrch (667 m n.p.m.). Do tej pory pogodę mamy świetną. Jednak tuż po wejściu na punkt widokowy wita nas deszcz z gradem oraz burza. No piękne powitanie. Na szczyt prowadzą nowo wybudowane schody, a wzdłuż nich biegnie „droga krzyżowa”. Pomimo brzydkiej pogody na szczycie pozostawił on na mnie fajne wrażenie i z pewnością, gdy tutaj wrócę odwiedzę również powtórnie Křížový vrch (667 m n.p.m.).

Tablice z drogi krzyżowej przy szlaku na Krizovy Vrch - 667 m n.p.m.

Tablice z drogi krzyżowej przy szlaku na Krizovy Vrch – 667 m n.p.m.

Kaplica na punkcie widokowym pod Krizovym Vrchem - 667 m n.p.m.

Kaplica na punkcie widokowym pod Krizovym Vrchem – 667 m n.p.m.

Po zejściu z powrotem na parkingi idziemy do autokaru i wracamy z miłymi wspomnieniami do domu.